"سلام" که گفتی, تمام واژه هایم از دستم ریخت...

غل خورد و لای نیمکت ها گم شد...

جملات، پس و پیش جست می زدند و تو به لکنتم لبخند میزدی...

این روزها مدام کلماتم را جا میگذارم...

گاهی زیر تختم، گاهی میان راه، گاهی لا به لای این دفتر -که عین روح است - ...

 و به تو که میرسم، میان لکنت و سکوت انتخابم یکی ست...

 اگر هیچ نگویم ،

 تا دیدار بعد نه کلمات ، نه دفترم و نه حتی این بالش که رازهایم را بر آن چکانده ام ،

 مرا نخواهند بخشید...

 به تو که می رسم بچه می شوم

 و دست و پایم گم می شود...

 من این گونه نبودم...

باور کن...

همه چیز به یک چشم بر هم زدن اتفاق افتاد...

 آن سان که هیچ گاه اینگونه نبود.... 

نه اشتباه نکن، این یه شعر عاشقونه نیـــــــــــــــــــست

تصور کن یه مرد رو باچشمای خیـــــــــــــــــس

نمیخوام و نبـــــــــــــــــاید تو شعرم به تو جسارت کنم

نباید حس عشقو تبدیل به اســـــــــــــــارت کنم

شکسته میگم امشب : بانو خدانگه دار

اگر چه میشکنم دل سبز سپیــــــــــــــدار

واسه من که پنجره یه آرزوی مبهم بـــــــــــــود

ولی تو پنجره باش و تــــــــــــــــــــموم دیوار روت

ببخش منـــــــــــــــــو که بوی زخم چرکینم و

زجه های کبـــــــــــــــــــــودم میشه موجب آزارت

دیگه صـــــــــــــدای گریه ی بی وقتم نمیشکنه

سکوت سرد پر از انبساط افــــــــــــــــــکارت

خیلی انتــــــــــــظار کشیدم که شاید بیای

باز برای بدرقه م با اون لباس گلـــــــــــــــدار

باز دلخوشم کنی بایه دروغ مصلحـــــــــــــتی

که میشه شاید بازم بیام برای دیـــــــــــــــــــــــــدار

ولی چه فایده که خوابت عجیب سنگین بـــــود

صدای خاطــــــــــــــــــره هامون که نکرد بیدارت

میگن روزه گرفتی و دیگه غزل نمیــــــــــــــــــنوشی

بمونه این آخرین غزلم واســــــــــــــــه افطارت

شکسته میرم و خــــــــــــــــاطرات سبز تورو

به یادگار میبرم امشب خـــــــــــــــــــــدانگه دارت

.

من تو اســـــــــــــــــــــــــم تو تجزیه شدم بانو

تجربه کن منو توی مرگــــــــــــــــــــــــــی دوباره

شعری که خون تو حسرتت لخــــــــــــــته میشه

وآخرین باعث نسل عشــــــــــــق اخته میشه

منو تو این هجرت غمگیـــــــــــــــــــــــــنم بدرقه کن

تمـــــــــــــــوم واژه هامو تو ذهنت دغدغه کن

بمـــــــــــــــــون بذار تسخیر نگاه تو بشم بانو

اسم حقیرمو رو لبات لب لبه کن

واسه کسی که خرابه یه عمره زیر آوار

آخرین جمله همینه خــــــــــــــــــــــــــــــــــدا نگه دار

آخرین جمله همیـــــــــــــــــــــنه :

خدا نگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه دار

باور سردي ,گاهي انقد زياد ميشه که هيچ درختي اومدن بهارو ديگه باور نمي کنه.

بهاري نيست تا دوباره بياد

تو توهم سردرد اينجا ,همه جا پاييز و زمستون بوده و هست .

خيال ميکرديم بهاره

خورشيد زمستون بي اعتنا به قدو قواره درختها فقط مسخره وار مي تابه ,

چه دلهاي ساده اي اين پايين به اميد حمام گرم آفتاب همه تنشونو برهنه کردن.

شايدم سرد بوده .....

به تقویمت نگــــــــــــــــاه کردی ؟ به این روزای تکراری ؟

به احســـــــــــاسی که تونستی ازش چشمــــــــــــاتو برداری

نمیــــــــــــــــــــــــــــفهمی که تو سینه م چه آه ســــینه سوزیه

به تقویمت نگـــــــــــــــاه کردی ؟ نگاه کردی چه روزیه

.

 به دنیای بدون من خـــــــــــــــــــــــدا رو شکر برگشتی

چه رفتاری رو دیدی که از این دیوونه نگذشتی

تو دنیای تو من مردم ، منه دیوونه ی سربــــــــــار

چه فرقی میکنه بـــــــــــاشم از امروز اسمـــــــــم بردار

.

به روزای بََده تقویم رو دیوار ، نمیدونم چرا اینقدر بدبینم

که حتی توی رویامم کنار تو یه چیزی رو شبیه سایه می بینم

شب از مهتاب سر میره تمام ماه تو آبه

شبیه عکس یک رویاست تو خوابیدی جهان خوابه

زمین دور تو میگرده زمان دست تو افتاده

تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده

تو خواب انگار طرحی است

گل مهتاب لبخندی

 شب از جایی شروع میشه که تو چشماتو میبندی

تورا اغوش میگیرم

تنم سریز رویا شه

جهان قد یه لالایی توی اغوش من جاشه

تورا اغوش میگیرم

هوا تاریک تر میشه

خدا از دست های تو به من نزدیکتر میشه

زمین دور تو میگرده زمان دست تو افتاد

تماشا کن سکوت تو عجب عمقی به شب داده

تمامه خونه پر میشه از این تصویر رویایی

تماشا کن تماشا کن چه بی رحمانه زیبایی

رهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــآ جان

متوجه منظورت نشدم .... لطفا بگو خوندن کدوم نوشته ی وبلاگم منو یاد تو مینداره ....

حتي اگر يك روز هم تنها نماني

بايد دليل رفتن من را بداني !

اين شعر را هر جا كه باشد مي نويسم

شايد زد و يك روز شعرم را بخوانيِ

[ من مي روم پاييز ِ اين مجموعه باشم

تا تو بهار ِ چرخه ي دنيا بماني ]

خاكسترم را بادها پس مي فرستند

هرچند من را از لباست مي تكاني

در بست ! آغازم شدي ؛ هرچند كوتاه...

حالا مرا تا خط پايان

                              مي رساني؟

تنها جوابي ساده ... ميخواهم بدانم

يك روز جاي من بماني ، مي تواني ؟!

هوایت که به ســــــــــــــــــــــــــــرم میزند

دیگر در هیــــــــــــــــــــــــــــــــچ

هوایی

 نمــــــــــــــــیتوانم نفس بکشم

عجب نفس گیر است

هوای بــــــــــــــــــــــــــــــــــی تو بودن

.

و هر روز تکراری ست

صبح هم ماجـــــــــــــــرای ساده ای ست

گنجشک ها بی خودی

شلوغش می کنند

همین خوبه که عطر تــــــــــو ، هنوز می پیچه تو دنیــــــام

همین خوبه که تـــــــــــو هستی، تو این لحظه که من تنهام

مثل رویاست که دستاتو ، هنـــــــــــــــوز میشه نوازش کرد

که میشه توی این بن بست دوباره با تـــــــــــو سازش کرد

برام عادت شده اینکه، تــــــــــــــو باشی توی هر لحظم…

به این احساس رویایی همیشه عشــــــــــــــق می ورزم

هنــــــــــــــوزم توی تنهایی ، واسه عشق تو می میرم !

تو وقتهایی که دلتنگــــــــــــــــــــی ، منم بد جور دلگیرم

برام بسه که می تونم دوباره پیش تــــــــــــــــــــو باشم

همون لحظه که گم میشم،تو آغوش تــــــــــــــــــو پیدا شم

  من و تو برای رسیدن به هم

 هیچ چیز کم نداریم

 به جز یک

  معجزه....

 اما من تو را به دلم قول داده ام ...

نخواه و نگذار که بد قول شوم ....

تنها برای *تـــــــــــــــــــــــــــــــــو*ست

ترس من

شهامتم

فکرم

عشقم

و ذهنم برای *تـــــــــــــــــــــــــو*ست

و

برای من...

یه بغل قافیه داشتم که بگم عاشقت هستم

از کجا باید شروع کرد زبونم بند اومد انگار

صدای قلبم رو بشنو منو به ستاره نسپار

از یه عمر همین یه لحظه، لحظه ی زندگی ماست

منو امروز عاشقم کن ....

منو حالا نوازش کن که این فرصت نره از دست

شاید این آخرین باره که این احساس زیبا هست

منو حالا نوازش کن همین حالا که تب کردم

اگه لمسم کنی شاید به دنیای تو بگردم

هنوزم میشه عاشق بود تو باشی کار سختی نیس

بدون مرز با من باش اگرچه دیگه وقتی نیس

نبینم این دم رفتن تو چشمات غصه میشینه

همه اشکاتو میبوسم ، میدونم قسمتم اینه

تو از چشمای من خوندی که از این زندیگی خسته م

کنارت اونقدر آرومم که از مرگ هم نمیترسم

تنم سرده ولی انگار تو دستای تو آتیشه

خودت پلکامو میبندی و این قصه تموم میشه

هنوزم میشه عاشق بود تو باشی کار سختی نیس

بدون مرز با من باش اگرچه دیگه وقتی نیس

ساکت نمون همیشه نازنیــــــــــــنم بهش بگو یه روز عزیزت بودم

دلت واسه اشکای من نســـــــــــــوزه بهش بگو مـــن همه چیزت بودم

چی شد چرا دستات داره می لرزه ؟؟  نترس نمـــــــــــی ذارم ازت جداشه

بهش بگو عــــــــــــــــــــــاشق چشمام بودی بذار اونم وارد ماجرا شه

.

بهش بگو یه روز بهم می گفتی یه لحــــــــــــــــــظه بی من بمونی میمیری

بگو دوسم داشتی به قد دنیــــــــــــــــــــا وقتی که دستاشو می خوای بگیری

اگه برات سخته بذار من بــــــــــــــــــگم می خوام بشه مثل خودم دیوونه

اون وقت لیاقت چشـــــــــــاتو داره اگه بدونه و باهات بمونه

حتی اگه بشکنی پیش چشمـــــام توی دلم همــــــــیشه سربلندی

به حرمت روزای عاشقانه م خوشحـــــــــــالم از اینکه داری می خندی

یه روز شدی تمـــــــــــــــــــــام هر چه هستیم بیهوا اومدی به دل نشستی

عیبی نداره خوب من بگذریــــــم هر چی که ساختی خودتم شکستی

هرجای دنیایی دلم اونجــــــــــاست ، من جعبه مو دور *تــــو* میسازم

من پشت کردم به همه دنیـــــا ، تا رو به *تــــو*سجاده بنــــــدازم

هر روز حسم تازه تر میشه ، غرق تو میشم بلکه دریــــــــــا شم

بیزارم از اینکه تمام عمـــــــــــر ، از روی عادت عاشقت باشم

گاهی پرستیدن عبادت نیست ، با اینکه سر رو مهر میـــــــــــــــذاریم

گاهی برای دیدن عشقت ، باید سر از رو مهـــــــــر برداری

یک عمر هردردی به من دادی ، حس میکنم عیــــــــــــــن نیازم بود

جایی که افتادم به پای *تــــو*،  زیبـــــــــــاترین جای نمازم بود

                                                                                                      ☆ஜ

نگـــاه کن من چه بی پروا، چه بی پروا ،

 به مرز قصه های کهنه میــــــتازم ،

نگــــاه کن

با چه سرسختی تو این ســـــــــرما

برای عشــــــــــــــــــــق یه فصل تازه میســازم

یه فصل پــــــــاک، یه فصل امن وبی وحـشــت

برای تو که یه گلبرگ زود رنجــــــــــــی

یه فصل گرم و راحت زیر پــــوست من

برای تو که با ارزش تریــن گنجـــــــــــی

.

.

نگـــــــــــــــــــاه کن

من به عشق تو چه مجنـــــــــــون وار

تن یخ بسته ی پرواز و می بوسم

بـیـــــــــــــــــــــــــــــا گرم کن منو با سرخی لب هات

من اون لبهای پر آواز و میبوســـــــــــــــــم

تو رو میبوسم ای پاکیزه ی عریــــان

تو رو پاکیزه مثل پرچم ایـــــــــــــــــران

 " طلـــــوع کن من حرارت از تــــــو میگیرم

ظهــــــــــور کن من شهامت از تــــــو میگیرم "

بیـــــــــــا هیچ کس مث من و تو عاشق نیست

مث ما عاشق و همسایه و همدم

بیــــــــــــــــا از شیشه ی سخت و بلند عشق

مث ارابه ی نــــــــــــــــــــــور رد بشیم با هم

نگاه کن .:. من چه شبنم وار ، چـــــــــــــــه شبنم وار

به استقبال دستای خزون میـــــــــــــــــــرم

حراسم نیست ازاین سرمای ویرانگر

برای .:. تــــــــــــــــــــــــــو.:. من عاشقانه

"   میـــــــــــــــــــــمیــــــــــــــــــــــــرم  "

                                                                                                               ☆☆